ciekawe

Podczas niedawnego seminarium zorganizowanego w Rzymie przez Światową Organizację Zdrowia oraz Międzynarodowy Ośrodek Badań i Pomocy ujawniono „długą listę potwornych nadużyć, przykładów marnotrawstwa i nieprawdopodobnych pomyłek, jakich raz po raz dopuszcza się potężna, międzynarodowa machina niesienia pomocy” — informuje Economia, dodatek do gazety Corriere della Sera. Lista obejmuje cukierki dietetyczne wysłane do nękanej głodem Etiopii, letnie namioty przekazane ofiarom trzęsienia ziemi w Anatolii w Turcji, gdzie termometry wskazywały minus 12 stopni Celsjusza, szczepionki wymagające przechowywania w niskiej temperaturze, które wysłano na tereny pozbawione elektryczności, oraz przeterminowane leki. Dostarczone środki często nie docierają do potrzebujących lub w ogóle nie są rozprowadzane i zalegają magazyny. Dlaczego wciąż się zdarzają takie niewybaczalne błędy? Economia wyjaśnia: „Pomoc międzynarodowa ma przynieść zauważalne, a jeśli to możliwe, także spektakularne efekty. (…) Tego wymaga opinia publiczna, nie jest więc istotne, że prawie zawsze są to pieniądze wyrzucone w błoto”. Specjaliści nazywają to zjawisko „nieszczęściem w nieszczęściu”.

Kościół katolicki wciąż rozważa zagadnienie ewangelizacji nowych światów. Astronomowie Stolicy Apostolskiej zajmujący się poszukiwaniami inteligentnych form życia w przestrzeni kosmicznej próbowali już przewidzieć teologiczne następstwa takiego odkrycia. „Czy chrzcić istoty pozaziemskie? Dlaczegóż by nie?” — pyta jezuita George Coyne, dyrektor obserwatorium watykańskiego we Włoszech. „Jeżeli pewnego dnia uda się nam z nimi spotkać, będziemy musieli zająć się tą sprawą”. Coyne wyobraża to sobie w następujący sposób: „Przede wszystkim będziemy musieli zadać tym istotom kilka pytań, takich jak: ‚Czy kiedykolwiek doszło u was do czegoś, co przypominałoby przeżycia Adama i Ewy, to znaczy do grzechu pierworodnego?’ oraz związane z tym pytanie: ‚Czy wy też mieliście jakiegoś Jezusa, który was odkupił?’” Jeśli odpowiedzą przecząco, wtedy „na pewno wyłoni się kwestia, jak im głosić ewangelię”.

Co się dzieje z pięniędzmi uzyskiwanymi każdego roku przez instytucje charytatywne? Znaczna część trafia do kieszeni osób, które nimi obracają. Z badań wynika, że w co trzeciej ze 100 największych amerykańskich instytucji charytatywnych każdy z pracowników zarządu pobrał w zeszłym roku pensje i premie wysokości ponad 200 000 dolarów. Informację taką zamieszczono w dzienniku International Herald Tribune. Wynagrodzenia trzech pracowników wyniosły przeszło 500 000 dolarów. Bodźcem do przeprowadzenia kontroli stało się zwolnienie prezesa jednej z tych instytucji, oskarżonego o nadużycia finansowe i rozrzutność. Zarabiał 390 000 dolarów rocznie. Jego następca otrzymał „tylko” 195 000.

Niedawno sąd w Tokio orzekł, że rodzice trzech nastolatków należących do gangu motocyklowego muszą zapłacić za popełnione przez nich przestępstwa. Chłopcy pobili mężczyznę, który narzekał na hałas ich motocykli. Wielokrotnie kopnęli go przy tym w żołądek. W miesiąc później człowiek ów zmarł. „Zbrodnia ta jest naturalną konsekwencją stylu życia tych czterech młodych ludzi, którzy ciągle opuszczali lekcje, pili, palili i jeździli na motocyklach” — brzmiała wypowiedź sędziego, przytoczona w Mainichi Daily News. „Rodzice członków gangu byli w pełni świadomi, jakie życie prowadzą synowie, a mimo to ich nie karcili” — powiedział, po czym nakazał, by wspomniani rodzice wypłacili rodzinie zmarłego odszkodowanie w wysokości 83 000 000 jenów (prawie 700 000 dolarów).

Uczeni zdają się nie doceniać zdolności przystosowawczych, jakimi się odznaczają niektóre drobnoustroje chorobotwórcze. Po latach szeroko rozgłaszanych sukcesów w zwalczaniu groźnych zarazków „lekarze informują o coraz większych trudnościach w leczeniu szeregu infekcji” — czytamy w czasopiśmie U.S.News & World Report. Jak zauważono dalej, pewne mikroby wykazują „pomysłową strategię genetyczną, dzięki której wyprzedzają postęp prac nad nowymi antybiotykami”. Szpitale, przedszkola, a także schroniska dla bezdomnych stają się rozsadnikiem takich chorób, jak zapalenie opon mózgowych czy gruźlica. Do wzrostu aktywności drobnoustrojów przyczynia się między innymi błyskawiczne zajmowanie przez człowieka terenów dziewiczych. W U.S.News & World Report nadmieniono, iż „w miarę jak rodzaj ludzki się rozprzestrzenia i przewyższa liczebnie inne zwierzęta, staje się bardziej ponętnym celem ataków”. Zdaniem pewnego eksperta „dla pasożytów i zarazków człowiek jest obecnie ulubionym żywicielem”.